2012 - Verandering van bewustzijn (deel II)
De natuur wordt in een exponentieel versneld tempo vervuild, alle natuurlijke bronnen roven we leeg en we proberen ieder individu van onze soort van een zo lang mogelijke levenstijd te voorzien. Want zolang iemand niet dood en begraven is, is hij consument. We vermoorden niet alleen onszelf als soort op deze manier, want we verstikken ook de enige planeet in het heelal waarvan we weten dat er intelligent leven is.
En als het echt niet anders kan ondernemen we actie, maar dan is het eigenlijk al te laat. De focus ligt op graaien, bezitten en hoe de vrije tijd te vergroten met de bedoeling nog meer te kunnen verkrijgen en bezitten. Alles ten koste van anderen. Heb uw naaste lief heeft allang geen waarde meer (als het dat ooit echt had), het is hoogstens een graadmeter voor zelfbescherming geworden. De wereld en haar bewoners zijn behoorlijk uit balans en lijken dat al vele jaren te zijn. Zelfs al wil je het anders, dan nog is het voor ieder individu moeilijk om uit de doctrine te stappen die om je heen wordt geweven. Zowel in de natuur als in ons economische monster is het een kwestie van overleven geworden.
Hoe durven we van beschaving te spreken in tijden waarin dat afgemeten wordt aan de hand van het technologische niveau van een bevolkingsgroep? De aard van de mens mens, zo kan geverifieerd worden in vele oude geschriften, is nog niets veranderd. We houden onze kuren in de hand aan de hand van regeltjes, maar is het bewustzijn daardoor veranderd? Zijn wij daardoor een hogere beschaving geworden? Neen! Het is ook curieus dat, hoe hoger de technologische kennis is, hoe minder we (in ons geval) van een beschaafde gemeenschap kunnen spreken. We kunnen slechts een stabiele vorm van toekomst scheppen als deze voldoende is gebaseerd op het verleden, dat is een (letterlijk) heel natuurlijk stramien.
We leven in tijden waarin genociden nog steeds oogluikend gebeuren; tijden waarin een president durft te beweren dat hij door zijn hiërarchische positie volledig zelfstandig mag beslissen om een oorlog te starten en zich in volle overtuiging een wereldleider noemt. Waarin dezelfde president - Bush inderdaad - duidelijk te kennen geeft dat hij alleen handelt via eenvoudige ja/nee-gedachtes, want alleen zo schep je daadkracht. Simpele schakelingen die alle nuance of grijze zones uitvlakken. Zijn rivaal Kerry, wordt door hem verweten een draaikont te zijn net ómdat hij zaken met nuance beschouwt. Een genuanceerde mening opbouwen is volgens Bush dus geen optie, zo geeft hij zelf aan. Hierdoor krijgen we een dicitatoriale situatie waarbij Bush denkt zijn presidentiele periode als potentaat door te brengen. Waarom vermeld ik Bush en Kerry? Zijn zijn diegenen die een deel van onze nabije toekomst gaan vormen. De beslissingen van deze heren hebben ook op onze maatschappij een invloed. Zij zijn onderdeel van het groter plan dat er voor zal zorgen dat er balans op onze planeet komt. Of Bush of Kerry een postitief of negatief onderdeel zullen zijn, dat laat ik nog in het midden. Alleen de tijd kan ons dat vertellen.
Helemaal merkwaardig is het dat wij ons en onze leefomgeving (laten) vergiftigen op zo’n manier dat er geen weg meer terug lijkt. Wat te denken van de vele ziektes die worden veroorzaakt door chemische toevoegingen in ons voedsel en water. De vervuiling van het milieu is onontkoombaar en zelfs de meest verstokte drager van oogkleppen kan de realiteit niet langer ontduiken. Steden zoals Brussel en Parijs tonen reeds verontrustende sporen van luchtvervuiling. De binnensteden zijn gevuld met auto’s die hun uitlaatgassen tussen de huizen spuwen, zo erg dat ik soms moet kokhalzen als ik door de architecturale pracht of de sociale achterbuurten wandel. Het is nog lang niet overal zo erg, maar omdat de vervuiling blijft toenemen, lijkt dat slechts een kwestie van tijd.
Lees verder >>>
Source :
www.seriewoordenaar.nl 
