2012 - Jihad in spijkerbroekHet zijn barre tied'n. De oude kalender kraakt terwijl zijn laatste klik nadert.
De Maya-profetie voorspelt dat eind
2012 een kantelpunt voor onze beschaving zal zijn. De laatste stappen zouden gekenmerkt worden door chaos en
polarisering alom. De kloven tussen generaties zouden groter worden, de jeugd anders dan anders, alles anders dan anders. Ingrijpende gebeurtenissen zouden zich aan een versnellend tempo voordoen. En inderdaad, onze tijden bestaan uit veel rumoerigheid. Er is veel aan de hand en de nacht verhult komend onheil vanuit een religieuze hoek. Naast de
Maya’s, de Inca’s en de oude Egyptenaren zijn de moderne
moslimextremisten namelijk ook overtuigd van het belang van de
2012-einddatum. Dat voorspelt niet veel goeds.
Spiraal van geweld De terreur bleef lang ver van ons bed. We hadden het niet of nauwelijks in de gaten. De daders van de bomaanslagen in de Parijse Metro in 1995 waren Algerijnse radicalen, maar men zag ondanks de lange voorbereiding nog geen wereldwijd gevaar. We vonden de
aanslag op het WTC in New York gruwelijk, maar ook dat zorgde nog niet voor een paniekerig gevoel. Er was weinig sprake van angst in onze gelederen. Zowel Nederland als België werden als kleine visjes gezien en de Amerikanen kregen de stempel bad guys toebedeeld.
George W. Bush is in vele Europese kringen zo ‘gehaat’ dat er stemmen gingen dat hij - en het Amerikaanse
imperialisme - de situatie over zichzelf hadden afgeroepen.
Door de aanslag op het WTC veranderde de
supermacht in een octopus die één voor één zijn tentakels uitsloeg. Het leek alsof een klaar liggend plan eindelijk tot uitvoer kon worden gebracht. De axes of evil werden hardop benoemd en er werd snelle actie ondernomen. Allereerst werd er vlot en vluchtig een connectie tussen
Al Qaida en
Saddam Hoessein gevonden en kreeg Irak een portie democratie for dummies door de strot geschoven. Dát zal
Osama vast een lesje hebben geleerd.
Dat Amerika het profiel van de standaard bad guy volledig aan het invullen was werd uit het oog verloren. De
war on terror werd in het midden-oosten uitgevochten. Hierdoor kregen wereldwijd verspreide cellen meer ruimte om boosaardige plannen te smeden.
De
treinramp in Madrid volgde. De instanties kregen het brein,
Rabei Osman Sayed, te pakken en we leerden dat de dodelijke explosies twee jaar lang werden voorbereid. In een afgetapt telefoongesprek werd duidelijk hoe nieuwe
Jihadstrijders werden gerekruteerd en wat de doelen waren:
Rabei :Ik heb broeders ontmoet. Eerst waren het drugsdealers en criminelen, maar ik heb ze met het geloof geconfronteerd. En nu zijn ze de eerste die willen weten wanneer de Jihad begint.
Gesprekspartner :Alles is toegestaan! Zelfs trouwen met een christelijke vrouw. We hebben identiteitspapieren nodig. We moeten overal zijn: in Duitsland, in Nederland, in Londen. We moeten Europa domineren met onze aanwezigheid.
Met behulp van een portie media-aandacht werd bijna iedereen betrokken in de sluipende dreiging. Alle rondslingerende pakketjes zijn verdacht geworden. Zelfs een simpele mobiele telefoon kan als wapen ingezet worden. Eigenlijk is de enige grens het morbide gevoel voor fantasie en creativiteit die de terroristen hebben terwijl ze hun voorbereidingen treffen.
De extremisten willen domineren, dus ze moeten wel met veel zijn om te slagen. Ze moeten ook tactisch te werk gaan om hun agenda na te kunnen komen. Voorzorgen vanuit de overheid zijn dan ook nodig, maar we mogen onze eigen maatschappij hierdoor niet veranderen. Want, zelfs als het probleem is opgelost, dan zitten we met Orwelliaanse toestanden, dat is zeker! Benjamin Franklin, wist ons na te laten dat een volk die zijn lange termijnvrijheid opgeeft door een kort gevoel van dreiging zijn vrijheid niet eens verdient. We mogen dus geen strakke geautomatiseerde maatschappij worden waarbij er overal controle is van hogerhand. Want een dermate kunstmatig leven is dodend voor de natuurlijke mens. Zoals ik al schreef, het zijn rumoerige tijden ...
Extremisme breidt uitDe Franse onderzoeksrechter
Bruguière zegt in een interview met het Nederlandse programma 2 Vandaag dat er in Nederland veel groeperingen bezig zijn om voorbereidingen te treffen. De cellen zouden vooral gebruikt worden om de logistiek rondom een aanslag op te zetten. Bijvoorbeeld het regelen van afspraken en (valse) documenten. Het verblijven in de anonimiteit vereist een goede voorbereiding waarin fouten ongenadeloos worden afgestraft.
Bruguière vertelt erbij dat de Nederlandse cellen geen directe dreiging zijn omdat zij niet tot de zogeheten actieve cellen behoren. Sinds de schandelijke rituele moord op Theo van Gogh weten we echter beter: ook in Nederland wordt volgens een actief religieus draaiboek de Jihad bikkelhard gestreden.
Wereldwijd worden steeds meer
slapende terroristencellen wakker. Gewelddadig geeuwend strekken ze de armen. De ogen openend voor een apocalyptische strijd, zoals die in de
Bijbel en de
Koran wordt voorspeld.
Osama en zijn teams kregen ruimschoots de tijd om hun eigen gangetje te gaan, want Bush had het te druk om de Iraakse olie veilig te stellen. In de donkere holen van
Tora Bora kregen de extremisten ruimschoots de tijd om meer rekruten te ronselen en hun boodschap te verspreiden.
Het woord van
Allah, of dat wat ervan geworden was, liet zich door middel van harde opleidingen in Afghaanse kampen opsplitsen in een militaire en een religieuze tak. Beide takken ter voorbereiding en ondersteuning van hetzelfde doel: overheersing van de
extremistische Islam op het ongelovige Westen.
Dichter bij huis gebeurt het rekruteren in Moskeen, via open of gecodeerde boodschappen op het Internet of gewoon op straat en in achterkamertjes. De boodschap dat het einde der tijden nadert blijkt aantrekkelijk bij marginale jongeren, dat merken we ook uit het afgetapte gesprek van Rabei Osman Sayed.
De randjongeren en criminelen zijn willige prospects. De generatie die hier is geboren wordt door de maatschappij niet als inlands product gezien, en thuis hebben ze in vele gevallen ook geen liefdevol baken gehad. Doordat de ouders van de jonge extremisten vaak de taal niet spraken zijn ze opgegroeid in een wereld waarin ze zelf hun identiteit moesten vinden. Met minder hulp vanuit het nest ben je meer beïnvloedbaar door de boze buitenwereld die hoofdzakelijk handelt vanuit eigenbelang.
Het mag geen verzachtende omstandigheid zijn, maar het speelt wel mee: het geloof werd voor de jongeren het enige stuk zekerheid waar niet aan getwijfeld mag worden, hun alles.
Het is natuurlijk gemakkelijker om je leven op te offeren als je leven - even cru gezegd - op luchtkastelen is gebouwd. Dan is de
Islam een handig gereedschap op escapisme of nihilisme om te zetten in een haat tegenover de boze wereld om je heen. Ook intelligente moslimjongeren die ervaren dat de maatschappij hun niet gunstig gezind is zijn vatbaar, want net hun denkkracht kan voor die extremere overtuiging zorgen. Osama en zijn vele volgers hanteren de Islam als een manipulatief gereedschap en ze hebben er een hoop zieltjes mee onder de arm. Het leger van Allah is groeiende.
Ik beweer overigens niet dat Osama bewust de Islam misbruikt, want hij volgt waarschijnlijk slechts de eigen waanbeelden. Maar doordat diegenen die rekruteren zo doelgericht te werk gaan blijkt wel dat ze goed hebben nagedacht over hun tactiek en niet bang zijn om te manipuleren. Maar dat is niemand, dus het zegt weinig. Het is me duidelijk dat ik een gekleurd beeld van de persoon Bin Laden heb. Volgens de media is hij een
geincarneerde duivel. Klopt dat wel? Is het perspectief dat ons wordt aangeboden wel correct, of zijn wij diegenen die gemanipuleerd worden?
2012 - De grote JihadKwarten, een Nederlandse arabist, vertelt in 2 Vandaag dat een sjeik in Saoedi-Arabië (met hoge ideologische invloed op Osama en Al-Qaida) rondbazuint dat het einde der tijden nakende is. De Islam zou de afgelopen 20 á 30 jaar ontzettend veranderd zijn waardoor er overal ter wereld
terreurcellen van die revolutionaire beweging op gang zijn gekomen.
Het desastreuze geloof dat de
grote Jihad in 2012 wordt gestreden geven de leiders zonder scrupules door aan de jonge uitverkoren gehersenspoelde strijders. De ultieme strijd tussen goed en kwaad, tussen gelovigen en ongelovigen breekt aan op bevel van diegenen die de woorden van Mohammed (vrede zij met hem) verkrachten en menen strikt na te leven. Allah’s
masochistische martelaren laten zich met plezier neerschieten.
Ook zichzelf opblazen, of (iets geraffineerder) te pletter vliegen, is voor de extremistische gemeenschap een gouden ticket naar het paradijs. Ik vraag me af, hoe haal je het in godsnaam allemaal in je gezonde hoofd? Hoe kun je als weldenkend mens aanslagen jarenlang plannen en uitvoeren? Hoe is het mogelijk dat de ernst rondom de Islam zorgt voor verwoesting van andersdenkenden en de cultuur die daarbij hoort ? Waarom verkracht men de Islam om primitieve overheersing te bereiken ?
Wanneer een religieuze negatieve overtuiging een laatste strohalm is geworden, dan krijgen we gevaarlijke situaties. Iedereen die maar enigszins aan de overtuiging twijfelt wordt een bedreiging van de verkregen identiteit. Die über-Jihad, zo weten we nu, staat gepland in (december?)
2012. Verandert dit iets op de kijk ten opzichte van het extremisme en de methode om het aan te pakken? Waarschijnlijk wel. Zij hebben een deadline, dus om te ageren moet je snel zijn. Er zijn nog acht jaar waarin er allerlei pogingen zullen gebeuren om de maatschappij te ontwrichten.
We kunnen er welgevoegelijk vanuit gaan dat enkele van die pogingen ook zullen lukken. Misschien is het een goed idee als vertegenwoordigers van de Islam openlijk vertellen hoe zij 2012 beleven. Als er dan toch een religieuze oorlog komt, laat het ons dan tenminste weten. Wat ik overigens niet begrijp is waarom men zich verplicht voelt om te strijden wanneer het einde der tijden er is? Wat is het nut van strijdend ten onder gaan ?
George Walker Bush komt handenwrijvend mijn gedachten langs. Nog een geluk dat polarisering uiteindelijk leidt tot balans …
2012 Index >>>
