2012 - Conclusie ?
Eindtijdprofetiën zijn van alle tijden en volkeren. De
eindtijdprofetie van de
Lakota-indianen vertelt ons dat we het laatste jaar van onze beschaving zowel overdag als ‘s nachts een vurige rode hemel (
Noorderlicht?) zullen hebben. Dat zou betekenen dat het fenomeen zich vóóraf zichtbaar zal manifesteren. De
Germaanse mythologie verhaalt over de
Ragnarok waarbij de wereld in vuur en vlam opgaat. Zo zijn er tal van onheilspellende verhalen die het
eind der tijden inluiden. Een zekerheid hebben we: ooit hebben
alle eindtijdprofetiën gelijk.
We mogen niet blindelings aannemen dat er iets in of rond
2012 zal gebeuren, maar wanneer we naar de feiten kijken kunnen we niet ontkennen dat het een reële mogelijkheid is. Onze wereld wordt steeds meer gevormd door excessen en het tempo van wereldwijde maatschappelijk veranderingen/achteruitgang lijkt toe te nemen. Je hoeft geen kennis te hebben van
Maya-kalenders om te weten dat ons lichaam onder invloed van
de kosmos te allen tijde bezig is met evolueren. Ons lichaam is vatbaar voor wijzigingen van de
ruimtetijd door wijzigingen van de
zwaartekracht en
het gravitomagnetische effect.
Onze
geest, onze ratio en ons gevoel zijn vatbaar voor wijzigingen in
het aardmagnetische veld, dat weten we door het magnetiet in onze spieren en in ons hoofd. Deze veranderingen worden allen gedirigeerd door de samenstand in en rond
2012. De wisselwerkingen hebben in ieder geval invloed op onze soort en de rest van onze blauwe planeet. De enige vragen die resten zijn of de verandering zich radicaal zal voordoen, waardoor we van een
doemdag kunnen spreken; of eerder geleidelijk, waardoor we de sporen van de bewustwording meer vinden in de ontwikkeling van onze sociale maatschappijen.
De gevolgen van deze samenstand zijn speculatief, maar dat er gevolgen zijn kunnen we met zekerheid aannemen. We zien de symptomen in de dagelijkse wereld als we onze huidige beschaving observeren ten opzichte van de geschiedenis. De Maya’s kúnnen gelijk hebben met hun interpretatie. Kijk in jezelf en naar de wereld waarin je leeft om het antwoord op het vraagstuk te ontdekken.
Niet alleen onze tijdswaarneming verandert, maar ook iedere cel in ons lichaam. Omdat tijd, zoals wij het waarnemen, heel relatief is, bestaat de mogelijkheid dat we het niet zonder opmeten zullen merken. Dit omdat de ruimtetijd om ons heen helemaal verandert en de ogen misschien niet veel nieuws ontdekken. We leven nu eenmaal in een wereld waarin men doorgaans pas iets gelooft als onze ogen het signaal aan de hersenen geven. Hoe logisch dit ook moge lijken, het is letterlijk kortzichtig. Onze hersenen kunnen niet alle gevoel omzetten in ratio. We zijn ons niet van alles bewust, die beperking bewees
de grot van Plato ons al.
We hoeven niet te wachten op de helpende hand van Moeder Natuur om ons bewustzijn te verruimen. Het is tijd om in te zien dat de realiteit zo krom draait omdat er zo’n hoge noodzaak is aan een verandering. We sturen ons er zelf naartoe. Heel langzaam, maar steeds versnellend, werden de problemen geschapen die zich nu reeds aan ons voordoen. Ons gevoel én onze ratio kunnen bestaan dankzij grotere krachten en worden erdoor beïnvloed, maar onze vrije wil kan het (hopelijk) controleren en het zelfstandig laten groeien. Bewustzijn blijft een soort talent, als je er niets mee doet brengt het meer kwaad dan goed. En laat het duidelijk zijn dat Moeder Natuur wel degelijk een gereedschapskist heeft vol materiaal om de planeet tot balans te verplichten.
Evolutionair gezien is het buigen of barsten, ook wat betreft het bestaansrecht van de mens.
Source : http://www.computerkenniscentrum.nlTerug -
2012 Index >>>
